Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Ongebrande omber

Materiaal
Welkom in mijn studeerkamer!

Ongebrande omber Een aardkleur die schaduw natuurlijk laat aanvoelen Ongebrande omber is een natuurlijk bruin aardpigment, opgebouwd uit ijzeroxiden en mangaanverbindingen. De kleur varieert van geelachtig en groenachtig bruin tot een diep, vrij koel donkerbruin. De naam verwijst waarschijnlijk naar terra d'ombra: aarde van schaduw. Het pigment wordt al eeuwen gebruikt en is geliefd vanwege zijn ingetogen kleur en bruikbaarheid bij schaduwen, onderschilderingen, landschappen en huidtonen. Door ongebrande omber te verhitten ontstaat gebrande omber, die doorgaans warmer, donkerder en roder van kleur is. Ongebrande omber is relatief stabiel en kan worden toegepast in onder meer olie-, acryl- en aquarelverf. Door de neutrale bruine toon is het bovendien nuttig om andere kleuren minder fel te maken. Wil je verder? Vergelijk ongebrande en gebrande omber, zet ze naast rauwe en gebrande sienna of onderzoek hoe aardpigmenten schilders helpen om overtuigende schaduwen en natuurlijke kleurharmonieën op te bouwen.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

gerelateerd aan

is gerelateerd aan

wordt gebruikt in

Schaduwkleur

Techniek

Schaduwkleur Een schaduw is bijna nooit alleen maar zwart Schaduwkleur is de kleur die zichtbaar wordt waar minder direct licht op een voorwerp of oppervlak valt. Wie een schaduw simpelweg met zwart donkerder maakt, mist vaak een belangrijk deel van wat er werkelijk te zien is. Schaduwen kunnen blauw, violet, bruin, groen of zelfs roodachtig lijken. De kleur ontstaat door een samenspel van lokale kleur, lichtkleur, omgevingslicht en gereflecteerd licht. Buiten kan een schaduw bijvoorbeeld relatief koel en blauwachtig worden doordat licht uit de blauwe hemel erin terechtkomt. Een gekleurde muur kan juist zijn kleur naar een nabijgelegen schaduw terugkaatsen. Voor schilders is schaduwkleur daarom belangrijk bij het suggereren van volume, licht en ruimte. Vooral de impressionisten onderzochten hoe gekleurde schaduwen een schilderij levendiger konden maken. Wil je verder? Bekijk een wit voorwerp in zonlicht en onderzoek de schaduw zonder meteen naar zwart te grijpen. Welke kleur zie je werkelijk? Vergelijk daarna schaduwkleur, toonwaarde en kleurtemperatuur.

Over Schaduwkleur is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Aquarel

Materiaal

Aquarel Water, pigment en papier maken samen het licht Aquarel is een schildertechniek waarbij transparante, waterverdunbare verf op papier wordt gebruikt. De verf bestaat hoofdzakelijk uit pigment en een wateroplosbaar bindmiddel, traditioneel vaak Arabische gom. Door meer of minder water te gebruiken kan de kunstenaar de kleur van krachtig tot bijna doorschijnend maken. Kenmerkend is dat het wit van het papier vaak het lichtste deel van de voorstelling vormt. In plaats van witte verf toe te voegen, laat de aquarellist delen van het papier onbeschilderd. Transparante kleurlagen kunnen over elkaar worden gezet, waardoor nieuwe kleuren en diepte ontstaan. Aquarel kan zeer gecontroleerd worden toegepast, maar water zorgt ook voor verrassingen. Bij nat-in-nat vloeien kleuren vrij in elkaar; bij nat-op-droog ontstaan scherpere vormen en randen. De techniek werd gebruikt voor studies, landschappen en zelfstandige kunstwerken. Kunstenaars als William Turner maakten er bijzonder expressief gebruik van. Wil je verder? Experimenteer met nat-in-nat, nat-op-droog en wassingen en ontdek daarna aquarelpapier, transparantie, Arabische gom en kleurmenging.

Over Aquarel is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Olieverfschilderkunst

Techniek

Olieverfschilderkunst Een techniek waarin kleur dagenlang beweeglijk kan blijven en eeuwen kan overleven Olieverfschilderkunst is schilderkunst waarbij pigmenten worden gebonden in een drogende olie, meestal lijnolie. De techniek werd vanaf de late middeleeuwen steeds belangrijker en bood kunstenaars ongekende mogelijkheden om kleur, licht, textuur en detail op te bouwen. Olieverf droogt relatief langzaam. Daardoor kunnen kleuren op het schilderij worden gemengd en zachte overgangen ontstaan. Tegelijk kan een kunstenaar juist in meerdere lagen werken. Dunne transparante glacislagen geven kleur diepte, terwijl dikke pasteuze verf en impasto het oppervlak tastbaar maken. Kunstenaars als Jan van Eyck, Rembrandt en Johannes Vermeer benutten ieder andere eigenschappen van olieverf. Later maakten bijvoorbeeld Van Gogh en de expressionisten juist de zichtbare penseelstreek belangrijk. Een olieverfschilderij is technisch een complete laagopbouw van drager, grondering en verschillende verflagen. Wil je verder? Kijk onder het zichtbare beeld en ontdek lijnolie, drogende olie, onderschildering, glaceren en impasto. Zo volg je een schilderij van ondergrond tot laatste penseelstreek.

Over Olieverfschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Omber

Materiaal

Omber Een aardkleur waarmee schilders licht én schaduw kunnen opbouwen Omber is een natuurlijk bruin aardpigment dat vooral ijzeroxiden bevat, aangevuld met mangaanverbindingen. Het behoort samen met oker en sienna tot de klassieke aardpigmenten die kunstenaars al eeuwen gebruiken. Er bestaan twee belangrijke varianten. Ongebrande omber heeft meestal een koel, groenachtig tot donkerbruin karakter. Door het pigment te verhitten ontstaat gebrande omber, die warmer, donkerder en vaak iets roodachtiger van kleur is. Omber is bijzonder bruikbaar voor onderschilderingen, schaduwen, landschappen en portretten. Door het met wit, zwart, blauw of andere aardkleuren te mengen ontstaat een groot bereik aan gedempte tinten. In olieverf staat omber er bovendien om bekend dat het de droging kan versnellen, mede door de aanwezige mangaanverbindingen. Juist doordat omber weinig opvallend lijkt, is het een bijzonder veelzijdige schilderskleur. Wil je verder? Vergelijk ongebrande en gebrande omber en ga daarna naar sienna, gele oker, aardpigmenten en onderschildering.

Over Omber is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Aardpigmenten

Materiaal

Aardpigmenten Sommige van de oudste kunstenaarskleuren liggen gewoon in de grond Aardpigmenten zijn natuurlijke kleurstoffen die voornamelijk bestaan uit mineralen, klei en ijzerverbindingen. Ze worden uit gekleurde aarde gewonnen en behoren tot de oudste pigmenten die mensen hebben gebruikt. Al in prehistorische grotschilderingen vinden we rode, gele en bruine aardkleuren. Bekende aardpigmenten zijn oker, sienna en omber. Hun kleur wordt sterk bepaald door de aanwezige ijzeroxiden en andere mineralen. Gele oker kan bijvoorbeeld door verhitting veranderen in een warmere rode kleur. Ook sienna en omber bestaan in ongebrande en gebrande varianten. Aardpigmenten leveren meestal warme, natuurlijke en relatief gedempte kleuren. Ze zijn vaak goed lichtecht en daardoor bijzonder duurzaam. Schilders gebruiken ze voor landschappen, huidtonen, schaduwen, onderschilderingen en talloze kleurmengingen. Ondanks de komst van moderne synthetische pigmenten zijn aardkleuren nog steeds volop verkrijgbaar. Wil je verder? Begin bij oker, sienna en omber en onderzoek daarna ijzeroxide, pigmentbereiding en gebrande pigmenten. Zo ontdek je hoe aarde een compleet schilderspalet kan opleveren.

Over Aardpigmenten is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

IJzeroxide

Materiaal

IJzeroxide Eén mineraalfamilie levert geel, rood, bruin én zwart IJzeroxiden zijn verbindingen van ijzer en zuurstof die van nature veel voorkomen in gesteenten en aarde. Ze zijn bijzonder belangrijk voor kunstenaars, omdat verschillende ijzerverbindingen verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de traditionele gele, rode en bruine aardpigmenten. Bij gele oker spelen gehydrateerde ijzerverbindingen een belangrijke rol. Door verhitting kan water uit zulke verbindingen verdwijnen en kan een warmer rood ijzeroxide ontstaan. Dit verklaart waarom het branden van bepaalde aardpigmenten hun kleur sterk verandert. IJzeroxiden komen voor in natuurlijke pigmenten zoals oker, sienna en omber, maar worden tegenwoordig ook synthetisch vervaardigd. Daardoor kunnen zeer constante gele, rode, bruine en zwarte pigmenten worden gemaakt. Marskleuren zijn bekende voorbeelden van synthetische ijzeroxidepigmenten. Veel ijzeroxidepigmenten zijn stabiel, lichtecht en duurzaam. Wil je verder? Begin bij gele oker, rode oker, sienna en omber en onderzoek daarna hematiet, gebrande pigmenten en Marszwart. Zo ontdek je hoeveel kleuren uit ijzer kunnen ontstaan.

Over IJzeroxide is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Mangaanoxide

Materiaal

Mangaanoxide Een donker mineraal dat kleur én drooggedrag kan beïnvloeden Mangaanoxiden zijn verbindingen van mangaan en zuurstof die van nature voorkomen in mineralen en aardlagen. Binnen de kunst zijn ze vooral interessant als bestanddeel van donkere bruine en zwarte pigmenten. Een bekend voorbeeld is omber. Deze natuurlijke aardkleur bevat naast ijzerverbindingen ook mangaanverbindingen. Daardoor verschilt omber van sommige andere aardpigmenten zoals oker en sienna. De aanwezigheid van mangaan draagt bij aan het karakteristieke donkere bruin. In olieverf hebben bepaalde mangaanverbindingen nog een andere eigenschap: ze kunnen het oxidatieve droogproces van olie versnellen. Daardoor kan omber sneller drogen dan veel andere traditionele kleuren. Die eigenschap maakte het pigment bruikbaar voor onderschilderingen en vroege lagen van een schilderij. Mangaanhoudende mineralen zijn ook al in prehistorische kunst aangetroffen als donkere kleurstoffen. Wil je verder? Onderzoek omber, ijzeroxide en aardpigmenten en ga daarna naar drogende olie, oxidatie en pigmentbereiding. Zo ontdek je dat een pigment niet alleen de kleur, maar ook het gedrag van verf kan beïnvloeden.

Over Mangaanoxide is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Op mijn tafel

Voor dit object zijn nog geen tekstblokken vastgelegd.