Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Titaanwit

Materiaal
Welkom in mijn studeerkamer!

Titaanwit Het wit met uitzonderlijke dekkracht Titaanwit is een modern wit pigment op basis van titaandioxide. Het werd in de twintigste eeuw een van de belangrijkste witte pigmenten in kunstenaarsverf. Op verftubes wordt het meestal aangeduid met pigmentcode PW6. De grote kracht van titaanwit is zijn zeer hoge dekkracht. Een kleine hoeveelheid kan een kleur al aanzienlijk lichter en minder verzadigd maken. Daardoor is het uitstekend geschikt voor krachtige lichte partijen, correcties en ondoorzichtige kleurmengingen. Het wordt toegepast in olieverf, acrylverf, aquarel, gouache en tal van industriële verven. Titaanwit verschilt duidelijk van zinkwit, dat transparanter en minder kleurkrachtig is. Historisch gebruikten kunstenaars ook loodwit, maar dat pigment is giftig en wordt tegenwoordig veel minder toegepast. Wie titaanwit gebruikt, mengt dus niet alleen ‘wit’ door een kleur: het pigment verandert ook de uitstraling en dekkracht. Wil je verder? Vergelijk titaanwit, zinkwit en loodwit en meng elk wit met dezelfde kleur.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

gerelateerd aan

  • Dekkracht

gerelateerd aan

  • Dekkracht

is gerelateerd aan

is verbonden met

wordt gebruikt in

  • Gouache

Kleurmenging

Techniek

Kleurmenging Met een paar kleuren ontstaat een bijna onbeperkt palet Kleurmenging is het combineren van kleuren om nieuwe kleuren, tinten en nuances te verkrijgen. Voor schilders is het een van de belangrijkste manieren om een eigen kleurenpalet op te bouwen. Met een beperkt aantal verfkleuren kunnen al honderden verschillende mengingen ontstaan. Bij traditionele schilderkunst wordt vaak uitgegaan van primaire, secundaire en tertiaire kleuren. Geel en blauw kunnen bijvoorbeeld groen opleveren. Door complementaire kleuren met elkaar te mengen kunnen juist gedempte of neutrale kleuren ontstaan. Ook wit en zwart beïnvloeden een mengkleur, vooral de lichtheid en verzadiging. Niet alle kleurmenging gebeurt letterlijk op het palet. Bij optische kleurmenging worden afzonderlijke kleuren naast elkaar geplaatst en ontstaat het mengeffect pas in het oog van de kijker. Pointillisten maakten daarvan bewust gebruik. Wil je verder? Begin met drie primaire kleuren en wit en probeer daarmee zoveel mogelijk kleuren te mengen. Onderzoek daarna complementaire kleuren, neutrale kleuren en kleurtemperatuur.

Over Kleurmenging is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Olieverfschilderkunst

Techniek

Olieverfschilderkunst Een techniek waarin kleur dagenlang beweeglijk kan blijven en eeuwen kan overleven Olieverfschilderkunst is schilderkunst waarbij pigmenten worden gebonden in een drogende olie, meestal lijnolie. De techniek werd vanaf de late middeleeuwen steeds belangrijker en bood kunstenaars ongekende mogelijkheden om kleur, licht, textuur en detail op te bouwen. Olieverf droogt relatief langzaam. Daardoor kunnen kleuren op het schilderij worden gemengd en zachte overgangen ontstaan. Tegelijk kan een kunstenaar juist in meerdere lagen werken. Dunne transparante glacislagen geven kleur diepte, terwijl dikke pasteuze verf en impasto het oppervlak tastbaar maken. Kunstenaars als Jan van Eyck, Rembrandt en Johannes Vermeer benutten ieder andere eigenschappen van olieverf. Later maakten bijvoorbeeld Van Gogh en de expressionisten juist de zichtbare penseelstreek belangrijk. Een olieverfschilderij is technisch een complete laagopbouw van drager, grondering en verschillende verflagen. Wil je verder? Kijk onder het zichtbare beeld en ontdek lijnolie, drogende olie, onderschildering, glaceren en impasto. Zo volg je een schilderij van ondergrond tot laatste penseelstreek.

Over Olieverfschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Acrylschilderkunst

Techniek

Acrylschilderkunst Verf die snel droogt, maar kunstenaars bijna onbeperkt laat variëren Acrylschilderkunst is schilderkunst waarbij acrylverf het belangrijkste materiaal vormt. Deze verf gebruikt een synthetisch acrylpolymeer als bindmiddel en werd in de twintigste eeuw een belangrijk alternatief voor traditionele olieverf. Acrylverf is meestal watergedragen en kan tijdens het schilderen met water of speciale acrylmedia worden verwerkt. Na droging vormt het bindmiddel een verflaag die doorgaans niet opnieuw eenvoudig met water oplost. Een belangrijk verschil met olieverf is de relatief korte droogtijd. Daardoor kunnen kunstenaars snel nieuwe lagen over elkaar aanbrengen. Acryl kan zeer verschillend worden gebruikt: dun en transparant als een wassing, dekkend in kleurvlakken of dik en pasteus met behulp van gel- en impastomedia. Het hecht bovendien op uiteenlopende geschikte ondergronden. De techniek past daardoor zowel bij fijn schilderwerk als bij grote abstracte en experimentele werken. Wil je verder? Vergelijk acrylverf met olieverf en aquarel en onderzoek daarna acrylmedium, retarder, impasto, watergedragen verf en droogtijd.

Over Acrylschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Titaandioxide

Materiaal

Titaandioxide Het witte pigment met een uitzonderlijke dekkracht Titaandioxide is een wit mineraal pigment dat in de twintigste eeuw een van de belangrijkste witte kleurstoffen voor kunstenaarsverf werd. In verf kennen we het vooral als titaanwit. De Colour Index-aanduiding is Pigment White 6 (PW6). Het pigment heeft een zeer hoge brekingsindex. Daardoor verstrooit het licht sterk en bezit het een grote dekkracht en kleurkracht. Een kleine hoeveelheid titaanwit kan een andere kleur al aanzienlijk lichter en minder verzadigd maken. Dat maakt het heel anders in gebruik dan het transparantere zinkwit. Titaandioxide komt vooral voor in twee kristalvormen: rutiel en anataas. Voor moderne verven wordt veelal rutiel gebruikt. Behalve in kunstenaarsverf komt het pigment voor in coatings, kunststoffen en andere witte materialen. Voor schilders is vooral de sterke invloed op kleurmenging belangrijk. Wil je verder? Onderzoek titaanwit en zinkwit en ga daarna naar PW6, wit pigment, dekkracht, brekingsindex, kleurkracht, opaciteit en pigmenten.

Over Titaandioxide is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

PW6

Materiaal

PW6 De code die op verftubes vertelt dat er titaanwit in zit PW6 is de internationale Colour Index-aanduiding voor Pigment White 6: titaandioxide. De code wordt gebruikt op kunstenaarsverf om aan te geven welk pigment daadwerkelijk in de verf aanwezig is. De letters PW betekenen Pigment White. Het cijfer 6 onderscheidt titaandioxide van andere witte pigmenten. Zo staat PW4 voor zinkwit. Een verfnaam als Titanium White kan per fabrikant verschillen, maar de pigmentcode maakt vergelijken eenvoudiger. PW6 heeft een zeer grote dekkracht en kleurkracht. Bij menging is vaak maar weinig nodig om een andere kleur aanzienlijk lichter te maken. Tegelijk neemt de verzadiging van die kleur snel af. Dat maakt PW6 krachtiger dan bijvoorbeeld zinkwit. Op een verftube kunnen ook meerdere pigmentcodes staan. Dan bestaat de kleur uit een pigmentmengsel. Wil je verder? Onderzoek titaandioxide en titaanwit en ga daarna naar PW4, Colour Index, wit pigment, dekkracht, kleurkracht, opaciteit en pigmentcode.

Over PW6 is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Wit pigment

Materiaal

Wit pigment Wit maakt niet alleen lichter, maar verandert het karakter van iedere kleur Een wit pigment is een kleurstof in poedervorm die licht sterk verstrooit en daardoor in verf een witte indruk geeft. Kunstenaars gebruiken witte pigmenten voor lichte partijen, hooglichten, dekkende lagen en vooral voor het mengen van lichtere kleuren. Door de eeuwen heen zijn verschillende witte pigmenten gebruikt. Loodwit was eeuwenlang belangrijk in de schilderkunst en heeft bijzondere eigenschappen in olieverf, maar is zeer giftig. Later kwamen zinkwit en titaanwit beschikbaar. Zinkwit (PW4) is relatief transparant en heeft een beperkte kleurkracht. Titaanwit (PW6) is juist zeer dekkend en kan een mengkleur snel sterk lichter maken. Wit toevoegen verandert niet alleen de toonwaarde. Een krachtige witte kleur kan ook de verzadiging verminderen en het uiterlijk van een mengkleur sterk beïnvloeden. De keuze van het witte pigment is daarom een echte schildertechnische beslissing. Wil je verder? Vergelijk titaanwit, zinkwit en loodwit en ga daarna naar PW6, PW4, dekkracht, kleurkracht, opaciteit, tint, pigment en kleurmenging.

Over Wit pigment is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Zinkwit

Materiaal

Zinkwit Een subtiel wit voor wie een kleur wil verlichten zonder haar meteen te overheersen Zinkwit is een wit pigment op basis van zinkoxide. In de internationale Colour Index heeft het de aanduiding Pigment White 4 (PW4). Het werd in de negentiende eeuw een belangrijk alternatief voor het giftige loodwit. Zinkwit heeft minder dekkracht en kleurkracht dan titaanwit (PW6). Daardoor kunnen kunstenaars kleuren geleidelijk lichter maken zonder dat het mengsel onmiddellijk sterk verbleekt of ondoorzichtig wordt. Het pigment is vooral geschikt voor lichte, subtiele mengingen en transparantere toepassingen. In olieverf heeft zinkwit echter een belangrijk nadeel. Verflagen met veel zinkoxide kunnen na verloop van tijd bros worden en problemen met hechting ontwikkelen. Daarom wordt het gebruik van grote hoeveelheden zinkwit in flexibele olieverflagen vaak vermeden. In mengsels en andere verfsoorten kan de situatie anders zijn. Zinkwit laat mooi zien dat twee witte verven technisch heel verschillend kunnen zijn. Wil je verder? Vergelijk zinkwit met titaanwit en ga daarna naar PW4, PW6, loodwit, dekkracht, kleurkracht, transparantie, zinkoxide en witte pigmenten.

Over Zinkwit is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

loodwit

Materiaal

Loodwit Eeuwenlang het belangrijkste wit op het schilderspalet Loodwit is een historisch wit pigment op basis van loodverbindingen, vooral basisch loodcarbonaat. Vanaf de oudheid tot ver in de negentiende eeuw was het een van de belangrijkste witte pigmenten in de Europese schilderkunst. In olieverf heeft loodwit bijzondere eigenschappen. Het geeft een stevige, goed verwerkbare verf, droogt relatief snel en kan zowel dekkend als in dunnere lagen worden gebruikt. Kunstenaars als Rembrandt benutten het bijvoorbeeld voor lichte partijen, huidtonen en krachtige hooglichten. Traditioneel werd loodwit gemaakt door lood aan azijndampen en koolstofdioxide bloot te stellen. Het gevormde witte materiaal werd vervolgens tot pigment verwerkt. Het grote nadeel is de hoge giftigheid van lood. Daardoor is het gebruik tegenwoordig sterk beperkt en zijn titaanwit en zinkwit belangrijke alternatieven geworden. Historische schilderijen bevatten echter nog volop loodwit. Wil je verder? Vergelijk loodwit met titaanwit en zinkwit en ga daarna naar loodcarbonaat, PW1, wit pigment, olieverf, dekkracht, droogtijd, Rembrandt en pigmentonderzoek.

Over loodwit is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Op mijn tafel

Voor dit object zijn nog geen tekstblokken vastgelegd.