De nieuwe zakelijkheid

KUNSTERMEN | De nieuwe zakelijkheid

Een nieuwe Duitse stroming tussen de oorlogen als reactie op een veranderende tijd

Een scherpe blik op de werkelijkheid

De Nieuwe Zakelijkheid, in het Duits Neue Sachlichkeit, was een invloedrijke kunststroming die zich ontwikkelde in Duitsland tijdens de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw. De beweging ontstond in de onrustige periode na de Eerste Wereldoorlog, toen Duitsland werd geconfronteerd met economische problemen, politieke spanningen en grote maatschappelijke veranderingen.

Een reactie op een veranderende tijd
Veel kunstenaars vonden dat de emotionele en vaak sterk vervormde beeldtaal van het expressionisme niet langer aansloot bij de werkelijkheid van hun tijd. Zij wilden de wereld weergeven zoals die werkelijk was, zonder romantiek, zonder idealisering en zonder overdreven emotionele uitdrukkingen. De Nieuwe Zakelijkheid was daarom een poging om opnieuw objectiviteit in de kunst te brengen.

Hoewel de kunstenaars binnen deze stroming onderling sterk verschilden, deelden zij een kritische houding tegenover de samenleving en een voorkeur voor een heldere, nauwkeurige weergave van de werkelijkheid.

Aandacht voor detail

Een van de meest opvallende kenmerken van de Nieuwe Zakelijkheid is de grote aandacht voor details. Kunstenaars probeerden hun onderwerpen zo zorgvuldig mogelijk weer te geven. Elk kledingstuk, elke gezichtsuitdrukking en elk onderdeel van een interieur werd nauwkeurig uitgewerkt.

Deze precisie had een duidelijk doel. Door de werkelijkheid zo exact mogelijk vast te leggen, wilden kunstenaars hun observaties geloofwaardig maken. De kijker moest niet worden afgeleid door losse penseelstreken of overdreven effecten, maar geconfronteerd worden met wat er daadwerkelijk te zien was.

Vaak resulteerde dit in schilderijen die bijna fotografisch aandoen. Toch ging het niet om een simpele registratie van de werkelijkheid. De keuze van het onderwerp en de manier waarop het werd afgebeeld bevatten vaak een scherpe maatschappelijke boodschap.

Kritiek op de samenleving

De Nieuwe Zakelijkheid staat bekend om haar satirische en kritische karakter. Veel kunstenaars gebruikten hun werk om commentaar te leveren op de maatschappij van hun tijd. Zij richtten zich op onderwerpen zoals politieke corruptie, sociale ongelijkheid, oorlogsinvaliden, armoede en de oppervlakkigheid van het moderne stadsleven.

De satire was vaak hard en confronterend. Politici, militairen en rijke burgers werden regelmatig afgebeeld op een manier die hun zwakheden en hypocrisie blootlegde. Door deze kritische houding kreeg de stroming een belangrijke maatschappelijke functie.

Veel kunstenaars zagen het als hun taak om misstanden zichtbaar te maken. Kunst moest volgens hen niet alleen mooi zijn, maar ook de waarheid tonen.

Een reactie op het expressionisme

Hoewel de Nieuwe Zakelijkheid deels voortkwam uit het expressionisme, namen de kunstenaars er tegelijkertijd afstand van. Het expressionisme legde sterk de nadruk op gevoelens en persoonlijke emoties. Kleuren werden overdreven gebruikt en vormen werden vaak vervormd om emoties krachtiger uit te drukken.

De kunstenaars van de Nieuwe Zakelijkheid vonden dat deze aanpak niet langer paste bij het Duitsland van na de oorlog. Zij wilden een meer nuchtere en objectieve beeldtaal ontwikkelen. Toch bleef er een zekere verwantschap bestaan. Ook zij waren kritisch op de samenleving en wilden maatschappelijke problemen zichtbaar maken.

Daarnaast waren er invloeden van het dadaïsme aanwezig. Net als de dadaïsten hadden veel kunstenaars weinig vertrouwen in traditionele autoriteiten en gevestigde normen.

Geen vaste stijl

Ondanks de gemeenschappelijke uitgangspunten ontwikkelde de Nieuwe Zakelijkheid geen eenduidige stijl. Sommige kunstenaars werkten zeer realistisch, terwijl anderen een meer expressieve of karikaturale benadering kozen.

Dit gebrek aan stilistische eenheid maakt de stroming bijzonder interessant. Wat de kunstenaars verbond was niet zozeer een specifieke schildertechniek, maar eerder hun houding tegenover de werkelijkheid. Zij wilden kritisch observeren en de samenleving zonder opsmuk tonen.

Daardoor ontstond een grote variatie aan kunstwerken die toch duidelijk binnen dezelfde geest van objectiviteit en maatschappelijke betrokkenheid passen.

George Grosz en zijn invloed

Een van de bekendste vertegenwoordigers van de Nieuwe Zakelijkheid was George Grosz. Zijn scherpe satirische tekeningen en schilderijen maakten hem beroemd én omstreden.

Grosz richtte zijn kritiek op militarisme, politieke corruptie en sociale ongelijkheid. Zijn werk gaf een onthullend beeld van de spanningen binnen de Duitse samenleving tijdens het interbellum.

Toen de politieke situatie in Duitsland steeds dreigender werd, besloot Grosz kort voor de Tweede Wereldoorlog naar de Verenigde Staten te emigreren. Daar veranderde zijn werk aanzienlijk. In plaats van politieke satire richtte hij zich onder meer op aquarellen van zijn nieuwe omgeving in Cape Cod. Daarmee sloeg hij een geheel andere artistieke richting in.

De betekenis van de Nieuwe Zakelijkheid

De Nieuwe Zakelijkheid heeft een belangrijke plaats binnen de moderne kunstgeschiedenis. De stroming liet zien dat kunst niet alleen een middel is voor persoonlijke expressie, maar ook een krachtig instrument kan zijn om maatschappelijke ontwikkelingen kritisch te onderzoeken.

Door hun scherpe observaties en aandacht voor detail hebben de kunstenaars van de Neue Sachlichkeit een indrukwekkend tijdsbeeld nagelaten. Hun werk biedt nog altijd een waardevolle blik op een periode waarin Europa werd geconfronteerd met ingrijpende veranderingen en onzekerheden.

 

Toonaangevende kunstenaars in de nieuwe zakelijkheid

- Otto Dix

- George Grosz 
Ook Paul Citroen wordt wel als volger van deze stroming gezien