Kleurmenging Techniek Kleurmenging Met een paar kleuren ontstaat een bijna onbeperkt palet Kleurmenging is het combineren van kleuren om nieuwe kleuren, tinten en nuances te verkrijgen. Voor schilders is het een van de belangrijkste manieren om een eigen kleurenpalet op te bouwen. Met een beperkt aantal verfkleuren kunnen al honderden verschillende mengingen ontstaan. Bij traditionele schilderkunst wordt vaak uitgegaan van primaire, secundaire en tertiaire kleuren. Geel en blauw kunnen bijvoorbeeld groen opleveren. Door complementaire kleuren met elkaar te mengen kunnen juist gedempte of neutrale kleuren ontstaan. Ook wit en zwart beïnvloeden een mengkleur, vooral de lichtheid en verzadiging. Niet alle kleurmenging gebeurt letterlijk op het palet. Bij optische kleurmenging worden afzonderlijke kleuren naast elkaar geplaatst en ontstaat het mengeffect pas in het oog van de kijker. Pointillisten maakten daarvan bewust gebruik. Wil je verder? Begin met drie primaire kleuren en wit en probeer daarmee zoveel mogelijk kleuren te mengen. Onderzoek daarna complementaire kleuren, neutrale kleuren en kleurtemperatuur. Over Kleurmenging is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Violet Materiaal Violet Tussen rood en blauw ligt een kleur vol spanning en geschiedenis Violet is een kleur die zich in het zichtbare spectrum tussen blauw en rood bevindt. In de traditionele schilderkundige kleurleer kan een violetachtige kleur ook worden verkregen door rood en blauw te mengen. Het resultaat hangt sterk af van de gekozen pigmenten: sommige combinaties leveren helder violet op, andere juist een gedempte, bruine tint. Kunstenaars beschikken daarnaast over kant-en-klare violette pigmenten, zoals kobaltviolet en dioxazineviolet. Ook Winsor-violet behoort tot de moderne kunstenaarskleuren die een krachtig violet kunnen geven. Violet kan warm of koel overkomen. Meer rood maakt de kleur doorgaans warmer; meer blauw verschuift haar naar de koele kant. Tegenover geel krijgt violet als complementaire kleur extra kracht. Daardoor kan het een opvallend kleurcontrast vormen. Violet wordt gebruikt voor schaduwen, atmosferische effecten, kleding, bloemen en expressieve kleurvlakken. Wil je verder? Vergelijk kobaltviolet, dioxazineviolet en Winsor-violet en onderzoek daarna complementaire kleuren, kleurtemperatuur, kleurintensiteit en kleurmenging. Over Violet is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
PV23 Materiaal PV23 Een klein pigmentnummer voor een violet met enorme kleurkracht PV23 is de internationale Colour Index-code voor Pigment Violet 23, beter bekend als dioxazineviolet. Het is een modern synthetisch organisch pigment met een zeer diepe, krachtige violetkleur. Je vindt het in verschillende soorten kunstenaarsverf, waaronder olieverf, acrylverf en aquarel. PV23 heeft een bijzonder hoge kleurkracht. Een kleine hoeveelheid kan een mengkleur al sterk beïnvloeden. In dunne of transparante lagen kan het violet helder en intens verschijnen, terwijl dikkere toepassingen bijna zwart kunnen lijken. Voor kleurmenging is PV23 interessant. Met wit ontstaan uiteenlopende violette en lila tinten. Menging met geelachtige kleuren kan juist gedempte bruinen en neutralen opleveren. Met blauw en rood kan de kunstenaar de kleur warmer of koeler sturen. De naam Winsor Violet wordt bij sommige kunstenaarsverven gebruikt voor een kleur op basis van PV23, maar handelsnamen kunnen per fabrikant verschillen. Wil je verder? Vergelijk PV23, dioxazineviolet, Winsor-violet en kobaltviolet en onderzoek daarna kleurintensiteit, transparantie en complementaire kleuren. Over PV23 is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Dioxazineviolet Materiaal Dioxazineviolet Een violet dat met een klein beetje verf al een menging kan overnemen Dioxazineviolet is een modern synthetisch organisch pigment met een zeer diepe en krachtige violetkleur. Het wordt meestal aangeduid met de internationale pigmentcode PV23 en komt voor in olieverf, acrylverf, aquarel, gouache en andere kunstenaarsmaterialen. Een opvallende eigenschap is de grote kleurkracht. Slechts een kleine hoeveelheid kan een menging al sterk violet maken. In geconcentreerde vorm kan de kleur bijna zwart lijken, terwijl dunne lagen een veel helderder violet laten zien. Met wit ontstaan lichte violette en lila tinten. Dioxazineviolet is ook interessant voor het mengen van donkere en neutrale kleuren. Omdat violet tegenover geel staat in de traditionele kleurencirkel, kunnen geelachtige kleuren en dioxazineviolet elkaar sterk neutraliseren. De kleur wordt onder verschillende handelsnamen verkocht. Winsor Violet is bijvoorbeeld bij sommige kunstenaarsverven gebaseerd op PV23. Wil je verder? Vergelijk PV23, Winsor-violet en kobaltviolet en experimenteer daarna met geel, wit en blauw. Zo ontdek je kleurintensiteit, complementaire kleuren en chromatisch zwart. Over Dioxazineviolet is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Magenta Materiaal Magenta Een krachtig rood-paars dat een sleutelrol speelt in moderne kleurmenging Magenta is een intense kleur tussen rood en violet. De naam ontstond in de negentiende eeuw, toen nieuwe synthetische kleurstoffen op de markt kwamen. Tegenwoordig wordt magenta vooral bekend als een van de basiskleuren van moderne kleur- en druksystemen. Bij CMY-kleurmenging vormen cyaan, magenta en geel de primaire kleuren. Door magenta met geel te mengen ontstaan roodachtige kleuren; met cyaan ontstaan blauw en violetachtige mengingen. In drukwerk wordt meestal het uitgebreidere CMYK-systeem gebruikt, waarbij zwart als vierde kleur wordt toegevoegd. Voor kunstenaars is magenta geen enkel vast pigment. Verschillende pigmenten kunnen een magenta-achtige kleur leveren. Quinacridonpigmenten worden bijvoorbeeld veel gebruikt vanwege hun heldere kleur, transparantie en goede mengmogelijkheden. Magenta is bijzonder geschikt voor felle roze, rode en violette mengingen en kan een traditioneel rood in sommige paletten vervangen. Wil je verder? Vergelijk magenta, quinacridonmagenta en karmijn en onderzoek daarna cyaan, CMY, kleurmenging, primaire kleuren en violet. Over Magenta is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Olieverfschilderkunst Techniek Olieverfschilderkunst Een techniek waarin kleur dagenlang beweeglijk kan blijven en eeuwen kan overleven Olieverfschilderkunst is schilderkunst waarbij pigmenten worden gebonden in een drogende olie, meestal lijnolie. De techniek werd vanaf de late middeleeuwen steeds belangrijker en bood kunstenaars ongekende mogelijkheden om kleur, licht, textuur en detail op te bouwen. Olieverf droogt relatief langzaam. Daardoor kunnen kleuren op het schilderij worden gemengd en zachte overgangen ontstaan. Tegelijk kan een kunstenaar juist in meerdere lagen werken. Dunne transparante glacislagen geven kleur diepte, terwijl dikke pasteuze verf en impasto het oppervlak tastbaar maken. Kunstenaars als Jan van Eyck, Rembrandt en Johannes Vermeer benutten ieder andere eigenschappen van olieverf. Later maakten bijvoorbeeld Van Gogh en de expressionisten juist de zichtbare penseelstreek belangrijk. Een olieverfschilderij is technisch een complete laagopbouw van drager, grondering en verschillende verflagen. Wil je verder? Kijk onder het zichtbare beeld en ontdek lijnolie, drogende olie, onderschildering, glaceren en impasto. Zo volg je een schilderij van ondergrond tot laatste penseelstreek. Over Olieverfschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Acrylschilderkunst Techniek Acrylschilderkunst Verf die snel droogt, maar kunstenaars bijna onbeperkt laat variëren Acrylschilderkunst is schilderkunst waarbij acrylverf het belangrijkste materiaal vormt. Deze verf gebruikt een synthetisch acrylpolymeer als bindmiddel en werd in de twintigste eeuw een belangrijk alternatief voor traditionele olieverf. Acrylverf is meestal watergedragen en kan tijdens het schilderen met water of speciale acrylmedia worden verwerkt. Na droging vormt het bindmiddel een verflaag die doorgaans niet opnieuw eenvoudig met water oplost. Een belangrijk verschil met olieverf is de relatief korte droogtijd. Daardoor kunnen kunstenaars snel nieuwe lagen over elkaar aanbrengen. Acryl kan zeer verschillend worden gebruikt: dun en transparant als een wassing, dekkend in kleurvlakken of dik en pasteus met behulp van gel- en impastomedia. Het hecht bovendien op uiteenlopende geschikte ondergronden. De techniek past daardoor zowel bij fijn schilderwerk als bij grote abstracte en experimentele werken. Wil je verder? Vergelijk acrylverf met olieverf en aquarel en onderzoek daarna acrylmedium, retarder, impasto, watergedragen verf en droogtijd. Over Acrylschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Aquarelschilderkunst Techniek Aquarelschilderkunst Schilderen met water betekent ook ruimte laten voor toeval Aquarelschilderkunst is schilderkunst waarbij aquarelverf, water en papier samen het beeld bepalen. De verf bestaat uit fijn pigment en een wateroplosbaar bindmiddel, meestal Arabische gom. Veel aquarelverf is transparant, waardoor het licht via het papier door de verflagen heen lijkt te werken. Daarom speelt het wit van het papier een belangrijke rol. Lichte partijen worden vaak niet met witte verf geschilderd, maar eenvoudig uitgespaard. Door transparante lagen over elkaar te zetten kunnen kleuren worden verdiept zonder het licht volledig af te sluiten. Water maakt de techniek zowel aantrekkelijk als uitdagend. Bij nat-in-nat vloeien kleuren vrij in elkaar. Met nat-op-droog kan juist veel nauwkeuriger worden gewerkt. Wassingen maken grote, geleidelijke kleurvlakken mogelijk. Kunstenaars als William Turner lieten zien dat aquarel veel meer kan zijn dan een voorbereidende schets. Wil je verder? Experimenteer met wassing, nat-in-nat en nat-op-droog en ontdek daarna aquarelpapier, transparantie, Arabische gom en William Turner. Over Aquarelschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.