gerelateerd aan chroomoxide ⓘ Chroomoxidegroen ⓘ groen pigment ⓘ Kleurmenging ⓘ PG18 ⓘ Phtalogroen ⓘ Transparantie
Landschapsschilderkunst Begrip Ontdek hoe kunstenaars de natuur tot leven brachten Landschapsschilderkunst richt zich op de natuur als hoofdonderwerp. Bergen, bossen, rivieren, polders en luchten worden niet alleen natuurgetrouw weergegeven, maar roepen ook sfeer, emotie en symboliek op. Door de eeuwen heen ontwikkelde het landschap zich van decor in religieuze voorstellingen tot een zelfstandig kunstgenre. Vooral Nederlandse kunstenaars uit de zeventiende eeuw maakten het landschap tot een geliefd onderwerp, waarbij licht, wolken en het wisselende weer een belangrijke rol speelden. Landschapsschilderkunst laat zien hoe kunstenaars naar hun omgeving keken en hoe de relatie tussen mens en natuur voortdurend veranderde. Over Landschapsschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Kleurmenging Techniek Kleurmenging Met een paar kleuren ontstaat een bijna onbeperkt palet Kleurmenging is het combineren van kleuren om nieuwe kleuren, tinten en nuances te verkrijgen. Voor schilders is het een van de belangrijkste manieren om een eigen kleurenpalet op te bouwen. Met een beperkt aantal verfkleuren kunnen al honderden verschillende mengingen ontstaan. Bij traditionele schilderkunst wordt vaak uitgegaan van primaire, secundaire en tertiaire kleuren. Geel en blauw kunnen bijvoorbeeld groen opleveren. Door complementaire kleuren met elkaar te mengen kunnen juist gedempte of neutrale kleuren ontstaan. Ook wit en zwart beïnvloeden een mengkleur, vooral de lichtheid en verzadiging. Niet alle kleurmenging gebeurt letterlijk op het palet. Bij optische kleurmenging worden afzonderlijke kleuren naast elkaar geplaatst en ontstaat het mengeffect pas in het oog van de kijker. Pointillisten maakten daarvan bewust gebruik. Wil je verder? Begin met drie primaire kleuren en wit en probeer daarmee zoveel mogelijk kleuren te mengen. Onderzoek daarna complementaire kleuren, neutrale kleuren en kleurtemperatuur. Over Kleurmenging is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Aquarel Materiaal Aquarel Water, pigment en papier maken samen het licht Aquarel is een schildertechniek waarbij transparante, waterverdunbare verf op papier wordt gebruikt. De verf bestaat hoofdzakelijk uit pigment en een wateroplosbaar bindmiddel, traditioneel vaak Arabische gom. Door meer of minder water te gebruiken kan de kunstenaar de kleur van krachtig tot bijna doorschijnend maken. Kenmerkend is dat het wit van het papier vaak het lichtste deel van de voorstelling vormt. In plaats van witte verf toe te voegen, laat de aquarellist delen van het papier onbeschilderd. Transparante kleurlagen kunnen over elkaar worden gezet, waardoor nieuwe kleuren en diepte ontstaan. Aquarel kan zeer gecontroleerd worden toegepast, maar water zorgt ook voor verrassingen. Bij nat-in-nat vloeien kleuren vrij in elkaar; bij nat-op-droog ontstaan scherpere vormen en randen. De techniek werd gebruikt voor studies, landschappen en zelfstandige kunstwerken. Kunstenaars als William Turner maakten er bijzonder expressief gebruik van. Wil je verder? Experimenteer met nat-in-nat, nat-op-droog en wassingen en ontdek daarna aquarelpapier, transparantie, Arabische gom en kleurmenging. Over Aquarel is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Olieverfschilderkunst Techniek Olieverfschilderkunst Een techniek waarin kleur dagenlang beweeglijk kan blijven en eeuwen kan overleven Olieverfschilderkunst is schilderkunst waarbij pigmenten worden gebonden in een drogende olie, meestal lijnolie. De techniek werd vanaf de late middeleeuwen steeds belangrijker en bood kunstenaars ongekende mogelijkheden om kleur, licht, textuur en detail op te bouwen. Olieverf droogt relatief langzaam. Daardoor kunnen kleuren op het schilderij worden gemengd en zachte overgangen ontstaan. Tegelijk kan een kunstenaar juist in meerdere lagen werken. Dunne transparante glacislagen geven kleur diepte, terwijl dikke pasteuze verf en impasto het oppervlak tastbaar maken. Kunstenaars als Jan van Eyck, Rembrandt en Johannes Vermeer benutten ieder andere eigenschappen van olieverf. Later maakten bijvoorbeeld Van Gogh en de expressionisten juist de zichtbare penseelstreek belangrijk. Een olieverfschilderij is technisch een complete laagopbouw van drager, grondering en verschillende verflagen. Wil je verder? Kijk onder het zichtbare beeld en ontdek lijnolie, drogende olie, onderschildering, glaceren en impasto. Zo volg je een schilderij van ondergrond tot laatste penseelstreek. Over Olieverfschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Phtalogroen Materiaal Phtalogroen Een klein beetje groen met verrassend veel kleurkracht Phtalogroen, ook geschreven als ftalogroen, is een modern synthetisch organisch groen pigment uit de familie van de ftalocyaninen. Het werd in de twintigste eeuw beschikbaar en wordt veel gebruikt in kunstenaarsverf. Een veelvoorkomende Colour Index-code is PG7. Het pigment heeft een zeer hoge kleurkracht. Een kleine hoeveelheid kan een mengkleur al sterk beïnvloeden. Phtalogroen is meestal helder, koel en enigszins blauwachtig. Met geel ontstaan krachtige, lichtere groenen; met rood of roodachtige aardkleuren kan het worden geneutraliseerd tot donkere, gedempte tonen. Het pigment is doorgaans transparant tot halftransparant en zeer lichtecht. Daardoor is het geschikt voor zowel krachtige kleurvlakken als glaceringen en diepe mengkleuren. Phtalogroen moet niet worden verward met viridiaan. Hoewel beide een koel groen kunnen geven, is phtalogroen meestal veel sterker in kleurkracht. Wil je verder? Vergelijk phtalogroen met viridiaan en ga daarna naar PG7, ftalocyanine, groen pigment, kleurkracht, transparantie, glaceren, lichtechtheid en pigmentcode. Over Phtalogroen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
Chroomoxidegroen Materiaal Chroomoxidegroen Een rustig, dekkend groen dat tegen een stootje kan Chroomoxidegroen is een anorganisch groen pigment op basis van chroom(III)oxide. Het wordt sinds de negentiende eeuw gebruikt en heeft in de Colour Index de aanduiding PG17. De kleur is doorgaans gedempt en aards groen. In vergelijking met het krachtige phtalogroen of het transparantere viridiaan is chroomoxidegroen meestal dekkender en minder fel. Daardoor is het geschikt voor natuurlijke groenen, landschappen en mengingen waarin een rustig groen gewenst is. Een belangrijke eigenschap is de grote stabiliteit. Het pigment heeft een goede lichtechtheid en is bestand tegen veel chemische invloeden. Daardoor wordt het niet alleen in kunstenaarsverf gebruikt, maar ook in keramiek, coatings en andere toepassingen. Chroomoxidegroen moet niet worden verward met viridiaan (PG18). Beide bevatten chroom, maar hebben een andere chemische samenstelling en verschillende schildertechnische eigenschappen. Wil je verder? Vergelijk chroomoxidegroen met viridiaan en phtalogroen en ga daarna naar PG17, groen pigment, dekkracht, lichtechtheid, anorganische pigmenten, kleurkracht en pigmentcode. Over Chroomoxidegroen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
chroomoxide Materiaal Chroomoxide Een chemische verbinding die kunstenaars vooral kennen als stabiel groen Chroomoxide is een verzamelnaam voor verbindingen van chroom en zuurstof. In de beeldende kunst wordt met chroomoxide meestal het groene chroom(III)oxide (Cr₂O₃) bedoeld. Als pigment staat dit bekend als chroomoxidegroen, met Colour Index-code PG17. Het pigment heeft een gedempte, vrij dekkende groene kleur. Het is zeer lichtecht en chemisch stabiel, waardoor het wordt toegepast in kunstenaarsverf, keramiek, glas en coatings. Juist die duurzaamheid maakt het geschikt voor toepassingen waarbij kleur lang behouden moet blijven. Chroomverbindingen kunnen sterk van elkaar verschillen. Het groene chroom(III)oxide moet bijvoorbeeld niet worden gelijkgesteld aan verbindingen met zeswaardig chroom, die veel schadelijker zijn. Ook viridiaan bevat chroom, maar heeft een andere chemische samenstelling en andere schildertechnische eigenschappen. Chroomoxide laat daarmee zien waarom kennis van de chemische samenstelling van pigmenten belangrijk is. Wil je verder? Onderzoek chroomoxidegroen en PG17 en ga daarna naar viridiaan, PG18, anorganische pigmenten, metaaloxide, lichtechtheid, dekkracht en pigmentcode. Over chroomoxide is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
PG18 Materiaal PG18 De pigmentcode achter het karakteristieke groen van viridiaan PG18 is de internationale Colour Index-aanduiding voor viridiaan, een groen pigment op basis van gehydrateerd chroom(III)oxide. De letters PG betekenen Pigment Green en het getal 18 onderscheidt het pigment van andere groene pigmenten. PG18 heeft doorgaans een koele, blauwgroene kleur en is relatief transparant. Daardoor is het geschikt voor glaceringen en subtiele kleurmengingen. Met gele pigmenten kunnen uiteenlopende natuurlijke groenen ontstaan, terwijl menging met roodachtige kleuren het groen kan neutraliseren. Het pigment werd in de negentiende eeuw belangrijk voor kunstenaars en staat bekend om zijn goede lichtechtheid en stabiliteit. PG18 moet niet worden verward met PG17, chroomoxidegroen. Hoewel beide pigmenten chroom bevatten, is PG17 doorgaans dekkender en aardser. Ook PG7, phtalogroen, is een ander pigment en heeft een veel grotere kleurkracht. Wil je verder? Vergelijk PG18 met PG17 en PG7 en ga daarna naar viridiaan, chroomoxidegroen, phtalogroen, transparantie, lichtechtheid, pigmentcode en Colour Index. Over PG18 is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.
groen pigment Materiaal Groen pigment Van gemalen mineralen tot moderne kleuren met enorme kleurkracht Een groen pigment is een vaste kleurstof die wordt gebruikt om verf, inkt of andere kunstmaterialen groen te maken. Door de eeuwen heen hebben kunstenaars daarvoor heel verschillende stoffen gebruikt. Tot de historische groene pigmenten behoren malachiet en verdigris. Sommige oude groenen waren moeilijk te verwerken, konden verkleuren of bevatten schadelijke stoffen. De ontwikkeling van nieuwe pigmenten gaf kunstenaars steeds stabielere en krachtigere mogelijkheden. In de negentiende eeuw kwamen bijvoorbeeld chroomoxidegroen (PG17) en viridiaan (PG18) beschikbaar. In de twintigste eeuw volgden de zeer krachtige ftalocyaninepigmenten, waaronder phtalogroen (PG7). Groene pigmenten verschillen niet alleen in kleurtoon. Ook dekkracht, transparantie, kleurkracht, lichtechtheid en menggedrag kunnen sterk uiteenlopen. Een schilder kiest daarom niet simpelweg ‘groen’, maar een groen met eigenschappen die bij het gewenste resultaat passen. Groen kan bovendien zonder afzonderlijk groen pigment worden gemengd uit bijvoorbeeld geel en blauw. Wil je verder? Vergelijk PG7, PG17 en PG18 en ga daarna naar malachiet, verdigris, viridiaan, phtalogroen, kleurkracht, dekkracht, lichtechtheid en pigmentcode. Over groen pigment is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.