Feministische kunst

Feministische kunst Wanneer kunstenaars zichtbaar maken wie eeuwenlang buiten beeld bleef Feministische kunst kwam vooral vanaf de late jaren zestig en zeventig sterk op, tegelijk met de tweede feministische golf. Kunstenaars onderzochten waarom vrouwen in de kunstgeschiedenis veel minder zichtbaar waren dan mannen en waarom het vrouwelijke lichaam zo vaak vanuit een mannelijk perspectief werd afgebeeld. Onder anderen Judy Chicago, Miriam Schapiro, Martha Rosler en later de Guerrilla Girls maakten deze ongelijkheid onderwerp van hun kunst. Feministische kunstenaars gebruikten schilderkunst en beeldhouwkunst, maar ook fotografie, video, performance, textiel en installaties. Persoonlijke ervaringen rond lichaam, moederschap, seksualiteit, huishoudelijk werk en maatschappelijke verwachtingen werden volwaardige artistieke onderwerpen. Feministische kunst is geen afzonderlijke stijl: het is eerder een verzameling kritische benaderingen. Latere generaties verbreedden het onderzoek naar onder meer gender, afkomst en identiteit. De beweging veranderde daarmee niet alleen welke onderwerpen in kunst konden voorkomen, maar stelde ook fundamentele vragen over wie kunst maakt, beoordeelt, verzamelt en tentoonstelt.