Ecologische kunst

Ecologische kunst Wat gebeurt er wanneer natuur niet het onderwerp maar de partner van kunst wordt? Ecologische kunst richt zich op de relatie tussen mensen, natuur en ecosystemen. Vanaf de jaren zestig en zeventig gingen steeds meer kunstenaars buiten traditionele ateliers en musea werken. Landschap, planten, water, aarde en natuurlijke processen konden onderdeel van het kunstwerk zelf worden. Ecologische kunst gaat daarbij verder dan alleen het schilderen van een mooi landschap. Kunstenaars onderzoeken bijvoorbeeld vervuiling, klimaatverandering, biodiversiteit, afvalstromen en menselijk ingrijpen in ecosystemen. Sommige projecten proberen beschadigde natuur daadwerkelijk te herstellen, terwijl andere vooral bewustwording veroorzaken. Kunstenaars kunnen samenwerken met biologen, landschapsarchitecten en lokale gemeenschappen. Ecologische kunst overlapt gedeeltelijk met land art en environmental art, maar legt doorgaans sterker de nadruk op ecologische samenhang en duurzaamheid. Het kunstwerk kan bovendien tijdelijk zijn en door groei, weer of verval voortdurend veranderen. Daarmee ontstaat een fundamentele vraag: staat de mens buiten de natuur, of zijn onze cultuur en kunst onvermijdelijk onderdeel van hetzelfde levende systeem?