Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Clair Obscur

Begrip
Welkom in mijn studeerkamer!

Clair-obscur Als licht bepaalt wat je ziet – en duisternis de rest vertelt Clair-obscur is het gebruik van sterke of subtiele verschillen tussen licht en donker om vormen, ruimte en sfeer in een kunstwerk te versterken. De term komt uit het Frans en is nauw verwant aan het Italiaanse chiaroscuro. Door licht en schaduw zorgvuldig te verdelen kan een schilder een vlakke voorstelling driedimensionaal laten lijken. Een gezicht krijgt volume, een hand komt naar voren en een donkere achtergrond kan de aandacht volledig op één figuur richten. Vooral tijdens de renaissance en barok werd clair-obscur belangrijk. Leonardo da Vinci gebruikte zachte overgangen om vormen volume te geven. Caravaggio koos juist voor dramatische contrasten, waarbij figuren uit diepe duisternis tevoorschijn komen. Ook Rembrandt gebruikte licht om aandacht, sfeer en emotie te sturen. Clair-obscur is geen kunststroming, maar een beeldend middel dat ook in fotografie en film wordt gebruikt. Kijk vanuit clair-obscur eens verder naar chiaroscuro, tenebrisme en Caravaggio. Let daarna bij een schilderij niet alleen op wat verlicht wordt, maar vooral op wat de kunstenaar bewust in het donker laat verdwijnen.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

verbonden met

wordt gebruikt door

Op mijn tafel

Beschrijving

KUNSTTERMEN | Clair Obscur Het doel van clair obscur is het vergroten van de drama van het beeld Het principe wordt tot op de dag van vandaag toegepast Clair Obscur is een manier van schilderen waarbij er gebruik wordt gemaakt van een relatief donkere achtergrond waarbij het onderwerp van het schilderij extra fel verlicht wordt weergegeven om een extra dramatiek te verkrijgen. Diepte en volume regelen in een schilderstuk Clair obscur is een Franse term die verwijst naar dit spelen met licht en schaduw door een kuns…

Beschrijving

KUNSTTERMEN | Clair Obscur

Het doel van clair obscur is het vergroten van de drama van het beeld

Het principe wordt tot op de dag van vandaag toegepast

Clair Obscur is een manier van schilderen waarbij er gebruik wordt gemaakt van een relatief donkere achtergrond waarbij het onderwerp van het schilderij extra fel verlicht wordt weergegeven om een extra dramatiek te verkrijgen.

Diepte en volume regelen in een schilderstuk

Clair obscur is een Franse term die verwijst naar dit spelen met licht en schaduw door een kunstenaar, met name in de schilderkunst. De clair obscur techniek wordt gebruikt om een gevoel van diepte en volume te creëren. Daarnaast is het bedoeld om het oog van de kijker door de compositie te leiden naar het belangrijkste deel van het kunstwerk.

Sturen van het menselijk oog

Het menselijk oog heeft namelijk als eigenschap dat het op zoek gaat naar het lichtste deel van de afbeelding. En dat verschijnsel kun je als kunstschilder dus gebruiken om dat ook in de door jou gewenste richting te sturen.

Toegepast door veel schilders

Kunstenaars als Rembrandt, Caravaggio en Georges de La Tour waren duidelijk bekend met dit fenomeen en staan bekend om hun vakkundige gebruik van clair obscur. Ook bij de klassieke Nederlandse schilders uit de Gouden Eeuw komen we deze manier van afbeelden nog wel eens tegen.

Ook bekend in de wereld van de fotografie, film en video

De term clair obscur kan ook worden gebruikt om een foto, film of video te beschrijven die de contrasten van licht en donker gebruikt om de gewenste sfeer te creëren.

Veel gebruikt in de Barok

De term wordt vaak geassocieerd de techniek veel tegen in de barokke schilderkunst en in het emotionalisme, waar de sfeer van een kunstwerk vaak een grote rol speelt.