Camera obscura
Camera obscura Een donkere kamer waarin de buitenwereld vanzelf verschijnt De camera obscura is een optisch hulpmiddel dat laat zien hoe verrassend eenvoudig een beeld kan ontstaan. In een donkere ruimte of afgesloten kast zit een klein gaatje. Licht van buiten valt daardoor naar binnen en projecteert op de tegenoverliggende wand een omgekeerd beeld van de buitenwereld. Het principe was al eeuwen bekend en werd bestudeerd door wetenschappers en kunstenaars. Vanaf de renaissance werd de camera obscura ook gebruikt als hulpmiddel bij onderzoek naar perspectief, licht en waarneming. Met lenzen en spiegels konden latere uitvoeringen kleiner en praktischer worden gemaakt. Kunstenaars konden het geprojecteerde beeld gebruiken als ondersteuning bij het tekenen. Over het mogelijke gebruik door beroemde schilders, waaronder Johannes Vermeer, wordt veel gediscussieerd, maar sluitend bewijs ontbreekt. De camera obscura werd bovendien een belangrijke voorloper van de fotocamera. Kijk vanuit de camera obscura eens verder naar perspectief, fotografie en camera lucida. Je ontdekt hoe een klein gaatje, een donkere ruimte en licht uiteindelijk hielpen onze manier van beelden maken voorgoed te veranderen.
Aan de muur
Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.