Bloemstillevenschilderkunst

Bloemstillevenschilderkunst Bloemen werden een schilderkunstig spektakel van kleur, detail en vergankelijkheid De bloemstillevenschilderkunst is een vorm van stillevenschilderkunst waarin bloemen het belangrijkste onderwerp vormen. Vooral in de Nederlanden kwam het genre in de zeventiende eeuw tot grote bloei. Schilders combineerden verschillende bloemen tot zorgvuldig opgebouwde boeketten. Die boeketten hoefden niet werkelijk zo te hebben bestaan: bloemen die in verschillende seizoenen bloeiden, konden samen in één schilderij verschijnen. De kunstenaar kon zo een ideale compositie samenstellen. Bloemstillevens boden volop mogelijkheden om vakmanschap te tonen. Glanzende bladeren, transparante vazen, waterdruppels, insecten en verschillende bloembladen vroegen om nauwkeurige stofuitdrukking, kleur en lichtweergave. Bloemen konden bovendien verwijzen naar schoonheid, zeldzaamheid en vergankelijkheid. Een verwelkende bloem herinnerde eraan dat schoonheid tijdelijk is. Bekende bloemenschilders waren Ambrosius Bosschaert, Jan Davidsz. de Heem en Rachel Ruysch. Wil je verder? Onderzoek bloemstilleven en ga daarna naar Ambrosius Bosschaert, Rachel Ruysch, Jan Davidsz. de Heem, Balthasar van der Ast, Roelant Savery, Maria van Oosterwijck, stilleven, vanitas, vergankelijkheid, symboliek, tulp, roos, botanische illustratie, insecten, stofuitdrukking, compositie, kleur, licht, Nederlandse stillevenschilderkunst en Nederlandse schilderkunst van de zeventiende eeuw.