Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Aquarelleren historie

Techniek
Welkom in mijn studeerkamer!

Aquarelleren historie Van oude manuscripten tot reisschetsen: schilderen met water heeft een lange geschiedenis De historie van het aquarelleren gaat veel verder terug dan de moderne aquarelverfdoos. Wateroplosbare pigmenten werden al eeuwen gebruikt voor het inkleuren van tekeningen, kaarten en geïllustreerde manuscripten. Tijdens de renaissance gebruikte Albrecht Dürer waterverf voor opmerkelijk nauwkeurige studies van planten, dieren en landschappen. Later werd aquarel bijzonder belangrijk in Groot-Brittannië. Kunstenaars ontdekten dat de lichte, gemakkelijk mee te nemen materialen ideaal waren voor reizen en buiten schilderen. In de achttiende en negentiende eeuw groeide aquarel uit tot een zelfstandige kunstvorm. J.M.W. Turner liet zien hoe krachtig transparante kleur, licht en atmosfeer konden zijn. Daarna bleef de techniek zich ontwikkelen en werd zij geliefd bij zowel professionele kunstenaars als amateurs. Aquarel heeft dus een verrassend lange reis achter de rug. Ga vanuit Aquarelleren historie eens verder naar Albrecht Dürer, J.M.W. Turner, Aquarelverf, Reisschetsen, Landschapschilderkunst of Plein-air schilderen en ontdek hoe waterverf langzaam een zelfstandige kunstvorm werd.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

gerelateerd aan

verbonden met

Plein-air schilderen

Techniek

Plein-air schilderen De schildersezel ging naar buiten en plotseling veranderden licht en weer voortdurend het schilderij Plein-air schilderen betekent letterlijk schilderen in de open lucht. In plaats van een landschap uitsluitend in het atelier te maken, werkt de kunstenaar buiten en kijkt rechtstreeks naar het onderwerp. Voor de kunstenaars rond Oosterbeek en Wolfheze was die directe natuurwaarneming belangrijk. Bossen, beekjes, heide en oude bomen konden ter plaatse worden bestudeerd. Daardoor kregen veranderend licht, wolken, vocht en weersomstandigheden veel meer invloed op het schilderen. Buiten werken stelde kunstenaars wel voor praktische problemen. Verf, penselen, schilderdrager en ezel moesten worden meegenomen. De komst van olieverf in metalen tubes maakte dat in de negentiende eeuw aanzienlijk gemakkelijker. Verf hoefde niet meer uitsluitend in het atelier te worden voorbereid en bewaard. De kunstenaars van de School van Barbizon in Frankrijk hadden eveneens grote belangstelling voor rechtstreeks werken naar de natuur. Nederlandse schilders namen dergelijke ideeën mee naar eigen landschappen. Plein-air schilderen betekende overigens niet noodzakelijk dat ieder schilderij volledig buiten werd voltooid. Studies en schetsen konden later in het atelier worden uitgewerkt. Belangrijker was de nieuwe houding: eerst zelf kijken, dan schilderen wat het landschap werkelijk met licht en atmosfeer doet.

Over Plein-air schilderen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Landschapschilderkunst

Onderwerp

Landschapschilderkunst Wanneer de omgeving zelf de hoofdrol krijgt Bij landschapschilderkunst staat de natuurlijke of door mensen gevormde omgeving centraal. Bergen, rivieren, bossen, weilanden, wolkenluchten en dorpen kunnen belangrijker worden dan de mensen die erin voorkomen. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar eeuwenlang was het landschap vooral achtergrond voor religieuze, historische of mythologische voorstellingen. Geleidelijk groeide het uit tot een zelfstandig kunstgenre. Kunstenaars gebruikten landschappen vervolgens op heel verschillende manieren. Een landschap kan nauwkeurig worden waargenomen, geïdealiseerd, romantisch, dreigend of bijna abstract zijn. In Nederland werd landschapschilderkunst bijzonder belangrijk. Van de zeventiende-eeuwse meesters tot de Haagse School en Larense School bleef het Nederlandse landschap kunstenaars inspireren. Ook licht, seizoen en weersomstandigheden kunnen het karakter van een landschap volledig veranderen. Ga vanuit Landschapschilderkunst eens verder naar Weidelandschap, Haagse School of Plein-air schilderen en ontdek hoeveel verschillende verhalen één landschap kan vertellen.

Over Landschapschilderkunst is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Waterverf

Materiaal

Waterverf Schilderen met verf die water als verdunningsmiddel gebruikt Waterverf is een brede benaming voor verf die met water kan worden verdund en verwerkt. In het dagelijks taalgebruik wordt met waterverf vaak aquarel bedoeld, maar technisch gezien behoren ook andere watergedragen verfsoorten tot deze grotere familie. Bij aquarelverf bestaat de verf voornamelijk uit pigment en een wateroplosbaar bindmiddel, meestal gom arabicum. De verf wordt vaak transparant aangebracht, waardoor het witte papier door de kleurlagen heen kan blijven werken. Bij gouache wordt juist meer dekkend geschilderd. Waterverf maakt technieken mogelijk zoals wassingen, nat-in-nat schilderen, nat-op-droog werken en uitsparen. De hoeveelheid water beïnvloedt sterk hoe pigment zich verspreidt en hoe licht of donker een kleur verschijnt. Ook papier speelt een grote rol. Absorptie, papiergewicht en oppervlaktestructuur bepalen mede hoe het water en pigment zich gedragen. Wil je verder? Onderzoek aquarel en gouache en ga daarna naar gom arabicum, wassing, nat-in-nat, nat-op-droog, uitsparen, aquarelpapier, transparantie, pigment en waterverdunbaar.

Over Waterverf is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Reisschetsen

Techniek

Reisschetsen Een reis vastleggen met lijnen, kleuren en persoonlijke observaties Reisschetsen zijn tekeningen die tijdens een reis of verblijf op locatie worden gemaakt. Landschappen, gebouwen, mensen, markten, interieurs en kleine dagelijkse gebeurtenissen kunnen allemaal onderwerp worden. Het schetsboek wordt zo tegelijk tekenboek, reisverslag en persoonlijk geheugen. Reizende kunstenaars gebruikten schetsen eeuwenlang om indrukken, composities, kleuren en bijzondere details vast te leggen. Zulke studies konden later in het atelier dienen als uitgangspunt voor schilderijen of prenten. Tegenwoordig worden reisschetsen ook veel als zelfstandige tekeningen gemaakt. Potlood, pen, inkt en aquarel zijn populair omdat ze gemakkelijk meegenomen kunnen worden. Vaak moet snel worden gewerkt: licht verandert, mensen vertrekken en het volgende vervoermiddel wacht niet. Reisschetsen hoeven daarom niet volledig uitgewerkt te zijn. Een paar lijnen, kleurvlekken en geschreven opmerkingen kunnen al een sterke herinnering oproepen. Wil je verder? Onderzoek schetsboek en tekenen op locatie en ga daarna naar urban sketching, aquareltechniek, pentekenen, landschapsstudie, figuurstudie, plein air, stadsgezicht, reportagekunst en snelle schildertechniek.

Over Reisschetsen is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Geïllustreerde manuscripten

Techniek

Geïllustreerde manuscripten Toen boeken nog met de hand werden geschreven én versierd Geïllustreerde manuscripten zijn handgeschreven boeken waarin tekst wordt gecombineerd met geschilderde of getekende afbeeldingen en decoraties. Vooral in de middeleeuwen werden kostbare religieuze, wetenschappelijke en literaire teksten op deze manier uitgevoerd. De bekendste voorbeelden zijn de verluchte handschriften. Daarbij werden initialen, randen en complete voorstellingen versierd met heldere pigmenten en soms bladgoud. Perkament vormde lange tijd de belangrijkste ondergrond. Het vervaardigen van één boek kon maanden of zelfs jaren duren. Veel manuscripten ontstonden aanvankelijk in kloosters, maar later werkten ook gespecialiseerde stedelijke ateliers voor vorsten, geestelijken en rijke burgers. Beroemd zijn onder andere de getijdenboeken en het werk van de gebroeders Van Limburg. Geïllustreerde manuscripten verbinden schilderkunst, tekenkunst, kalligrafie en boekkunst. Ze vertellen bovendien veel over kleding, gebruiken en ideeën uit hun tijd. Wil je verder? Onderzoek boekverluchting en miniatuurkunst en ga daarna naar getijdenboek, perkament, bladgoud, kalligrafie, initiaal, scriptorium, pigmenten, middeleeuwse schilderkunst en gebroeders Van Limburg.

Over Geïllustreerde manuscripten is nog geen aanvullende informatie beschikbaar.

Op mijn tafel

Men deed het al aan aquarelleren in een ver verleden

Beschrijving
Men deed het al aan aquarelleren in een ver verleden En aquarelleren heeft beslist nog een grote toekomst Onze eerste kennismaking met waterverf op de kleuterschool Velen van ons zijn zich echt bewust geworden van het op een goede manier werken met aquarelverf op de kleuterschool. Of mogelijk in de eerste klassen van de basisschool. Als leerling moest je leren om om te kunnen gaan met diverse materialen. Daarvan was aquarelverf er eentje van. Tegelijkertijd werd met krijt, tekenstiften en kleurige gummetjes gewerkt…

Men deed het al aan aquarelleren in een ver verleden

Men deed het al aan aquarelleren in een ver verleden



En aquarelleren heeft beslist nog een grote toekomst
Onze eerste kennismaking met waterverf op de kleuterschool
Velen van ons zijn zich echt bewust geworden van het op een goede manier werken met aquarelverf op de kleuterschool. Of mogelijk in de eerste klassen van de basisschool. Als leerling moest je leren om om te kunnen gaan met diverse materialen. Daarvan was aquarelverf er eentje van. Tegelijkertijd werd met krijt, tekenstiften en kleurige gummetjes gewerkt.

Onze kinderjaren werden verrijkt door het maken van levendige kleuren en beelden. Naast al deze ervaringen uit onze jeugd, heeft het aquarelleren in het algemeen al een kleurrijke geschiedenis die we in dit artikel eventjes gaan bekijken.

Aquarelleren verleden en toekomst
Aquarel is het samenwerken van verf en water
Aquarel is zowel een materiaal als een techniek: als materiaal wordt het gebruikt om in diverse stijlen verschillende onderwerpen, zoals portretten en landschappen, te schilderen. Als techniek is het vroeger veel toegepast om met het materiaal een kunstwerk te scheppen. En dat maken van die kunstwerken gebeurt nog steeds.

Zoals de naam als zegt – aqua betekent in het Latijn water – kun je er zonder water niet mee werken. Verf en water gaan nauw samen om de techniek te onderwijzen en te leren.

De oertijd kende al een soort waterverf
Het gebruik van waterverf in de samenleving gaat al terug tot de oertijd. Hier zijn bewijzen van het gebruik van waterverf gevonden in de rotsschilderingen in grotten in Europa. Deze tekeningen zijn al meer dan 32.000 jaar oud en zijn niet slechts fraaie decoraties van de wanden van de grotten, maar ze schetsen ook een goed beeld van het leven van de bewoners in die tijd. Historici konden door middel van de rotsschilderingen een studie doen naar het leven en de mysteries van de toenmalige bewoners.
Ook de Egyptenaren hebben er enkele duizenden jaren geleden hun leven en geschiedenis mee in beeld gebracht.

De doorbraak in de Renaissance
Een grote doorbraak van werken met waterverf kwam tijdens de Renaissance. Dat was op het moment dat Albrecht Dürer in de 15de en 16de eeuw de waterverftechniek toepaste bij het schilderen van botanische voorstellingen en de dieren in het landschap. Dürer wordt dan ook door velen beschouwd als één van de voorlopers in het schilderen met waterverf. De kunstvorm gaf ook de aanzet tot het oprichten van een school in Duitsland, waar het schilderen in aquarel werd onderwezen. De school werd geleid door Hans Bol, die in de periode van Dürers renaissance ook bekend stond als een aquarelschilder.

Ook toepassing van waterverf in de Barok
In de periode van de Barok werd de aquareltechniek onderwezen aan schilders die op de ezel schetsen maakten. En cartoons tekenden. Het hoogtepunt bereikte de techniek in de 19de eeuw, toen waterverftechniek werd toegepast voor het schilderen van dieren en van botanische voorstellingen.
Het medium leent zich ook nu nog steeds om deze onderwerpen weer te geven in wetenschappelijke en museale publicaties.

Overigens was het niet alleen maar het vasteland van Europa waar de aquareltechniek werd geadopteerd. Dat gebeurde in de 18de eeuw ook in Engeland, waar hij breed werd toegepast door de aristocratie en elite. Aquarel was de kunst van de bovenklasse in de Engelse samenleving. Aquarel werd beschouwd als een goede vorm van onderwijs aan vrouwen in de samenleving.

Aquarel had veel praktische toepassingen
Aquarel bleek ook goed te passen bij verschillende beroepsbeoefenaren in de samenleving, zoals cartografen, architecten en ingenieurs. Zij gebruikten de aquarel om terreinvormen te verbeelden en andere geologische zaken en de openbare ruimte te laten zien.

Aquarel schiep kansen voor de ontwikkeling van het beroep van topograaf. Aquarellen werden ook steeds meer gebruikt ter illustratie van publicaties en manuscripten, waardoor de techniek steeds meer tot bloei kwam. Pas in de 19de eeuw werd aquarel bekend in Amerika. Van daar uit verspreidde de aquareltechniek zich verder over de omliggende landen.


Betere materialen zorgden voor een zegetocht in de kunst
Vanuit vooral een combinatie van synthetische of natuurlijke kleurstoffen, bindmiddelen zoals Arabische gom, hulpstoffen en water als oplosmiddel, begon de opmars van het aquarel.

Hoewel je de indruk kunt hebben dat aquarel een eenvoudige techniek is, heeft aquarel zich ontwikkeld tot een kunstvorm die een verandering in de kunstgeschiedenis teweeg heeft gebracht. Over de gehele wereld heeft de populaire aquareltechniek zich verspreid. Het aquarel heeft de wereld in het verleden en heden kleur gegeven en zal dat ook in de toekomst doen.