Terug door de deur naar de vorige ruimte of de voordeur
Studeerkamer

Academisme

Begrip
Welkom in mijn studeerkamer!

Academisme Toen de kunstacademie bepaalde wat goede kunst was Academisme is kunst die sterk gebaseerd is op de regels en idealen van officiële kunstacademies. Vooral in de achttiende en negentiende eeuw hadden deze instellingen grote invloed op wat kunstenaars leerden, welke kunst werd tentoongesteld en welke kunstenaars belangrijke opdrachten kregen. Studenten leerden tekenen, anatomie, perspectief en compositie. De klassieke Griekse en Romeinse kunst en de renaissance golden als belangrijke voorbeelden. Historische, mythologische en Bijbelse onderwerpen stonden hoog aangeschreven. Kunstenaars als William-Adolphe Bouguereau, Alexandre Cabanel en Jean-Léon Gérôme bereikten binnen dit systeem grote successen. Hun schilderijen tonen een enorme technische beheersing, gladde afwerking en zorgvuldig opgebouwde composities. In de negentiende eeuw kwam steeds meer verzet. Realisten, impressionisten en andere vernieuwers vonden de academische regels beperkend en zochten alternatieve tentoonstellingsmogelijkheden. Daardoor kreeg het woord academisch later soms een negatieve betekenis: technisch knap, maar weinig vernieuwend. Academisme is echter essentieel om moderne kunst te begrijpen. Zonder de regels van de academie is immers moeilijk te begrijpen waartegen zoveel vernieuwende kunstenaars uiteindelijk in opstand kwamen.

Aan de muur

Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.

Op mijn tafel

Beschrijving

KUNSTSTROMINGEN | Academisme Het streven van de perfecte weergave van de werkelijkheid Het academisme was een stroming in de Barok Bij het academisme probeert men kunst in regels te vatten en een zo precies mogelijke weergave van de werkelijkheid te bereiken. Met name het natuurgetrouw afbeelden van mensen en dieren wordt belangrijk bij het academisme. We hebben het bij het academisme over een stroming binnen de barok. Het begin van deze stroming ligt rond 1600 en komt rond 1820 weer tot een einde. Wat was het acad…

Beschrijving

KUNSTSTROMINGEN  | Academisme

Het streven van de perfecte weergave van de werkelijkheid

Het academisme was een stroming in de Barok

Bij het academisme probeert men kunst in regels te vatten en een zo precies mogelijke weergave van de werkelijkheid te bereiken.

Met name het natuurgetrouw afbeelden van mensen en dieren wordt belangrijk bij het academisme.

We hebben het bij het academisme over een stroming binnen de barok.

Het begin van deze stroming ligt rond 1600 en komt rond 1820 weer tot een einde.

Wat was het academisme

Het academisme is vooral een poging om kunst te ordenen en waar mogelijk in structuren en regels te vangen.

Onderwerpen moesten groots en dramatisch  en ook worden weergegeven. Bijvoorbeeld oorlogen en veldslagen.

Een bepaald thema moest bij voorkeur meermalen in het werk terug te vinden zijn

De nogal verheven stijl werd niet door veel  kunstenaars gewaardeerd. Die kunstenaars gingen dan weer hun eigen gang in eigen stromingen

Er was binnen het academisme veel aandacht voor tekenen naar levend model waarbij een correcte weergave van het lichaam als buitengewoon belangrijk werd gezien.

Acceptatie van landschappen als artistieke  onderwerpen, iets wat elders al 200 jaar het  geval was.

Typerende kunstenaars uit het academisme

- William Bouguereau;

- Giovanni Antonio Canaletto;

- Jacon van Carl;

- John Singleton Copley;

- John Flaxman;

- Thomas Gainsborough;

- Francois Pascal Gérard;

- Charles Gleyre;

- Jean-Antoine Houdon;

- Jozef Israëls;

- Edwin Landseer;

- Thomas Lawrence;

- Charles Le Brun;

- Lord Frederic Leighton;

- John-Everett Millais;

- Henry Raeburn;

- Joshua Reynolds;

- George Romney;

- John Singer Sargent;

- Gilbert Stuart;

- George Stubbs;

- Benjamin West;

- Johann Zoffany.

Andere onderliggende stromingen van de Barok.

- Allegorisme;

- Barok-classicisme;

- Piëtisme;

- Sektarisme;

- Gesturalisme;

- Emotionalisme;

- Carravaggisme;

- Absolutisme;

- Rococo;

- Neo-classicisme;