Academisme
Academisme Toen de kunstacademie bepaalde wat goede kunst was Academisme is kunst die sterk gebaseerd is op de regels en idealen van officiële kunstacademies. Vooral in de achttiende en negentiende eeuw hadden deze instellingen grote invloed op wat kunstenaars leerden, welke kunst werd tentoongesteld en welke kunstenaars belangrijke opdrachten kregen. Studenten leerden tekenen, anatomie, perspectief en compositie. De klassieke Griekse en Romeinse kunst en de renaissance golden als belangrijke voorbeelden. Historische, mythologische en Bijbelse onderwerpen stonden hoog aangeschreven. Kunstenaars als William-Adolphe Bouguereau, Alexandre Cabanel en Jean-Léon Gérôme bereikten binnen dit systeem grote successen. Hun schilderijen tonen een enorme technische beheersing, gladde afwerking en zorgvuldig opgebouwde composities. In de negentiende eeuw kwam steeds meer verzet. Realisten, impressionisten en andere vernieuwers vonden de academische regels beperkend en zochten alternatieve tentoonstellingsmogelijkheden. Daardoor kreeg het woord academisch later soms een negatieve betekenis: technisch knap, maar weinig vernieuwend. Academisme is echter essentieel om moderne kunst te begrijpen. Zonder de regels van de academie is immers moeilijk te begrijpen waartegen zoveel vernieuwende kunstenaars uiteindelijk in opstand kwamen.
Aan de muur
Een naam opent een andere studeerkamer. Bij een naam met ⓘ lees je hier extra informatie.